Posted tagged ‘powerpop’

# 2 The Rubs – Impossible Dream (Hozac Records)

december 30, 2017

rubsSchreven we gisteren over de popplaat van together Pangea dat het een groeiplaatje bleek te zijn, de nummer twee van onze 2017 jaarlijst was eerder het exact tegenovergestelde. Al tijdens draaibeurt nummer één wisten we: 12 nummers – precies zoals het hoort bij dit soort platen – en 12 potentiële singles. En dan ook nog alle 12 hits wat ons betreft.
De tweede plaat van The Rubs op het onvolprezen Hozac Records label. Het debuut was nog wat meer garage/poppunk (en haalde in 2015 de negende plek op onze jaarlijst toen), dit is pure jaren ’70 powerpop. Maar zo goed als The Rubs dat hier doen, zo goed hadden we het tijden niet meer gehoord. Denk gerust de eredivisie van vroeger. Real Kids, Raspberries, Big Star. Nerves. Al deze bands zetten de lijnen der powerpop ooit uit. The Rubs, uit Chicago, voegen daar in nummers als Too Young For Me nog een lekker likje bluesy Stones vibe aan toe. En weten met deze plaat een plek in die eregalerij te bemachtigen.
En verder. Judy – liedjes met die titel zijn altijd mooi -, Amy, Ruby – liedjes met die titel zijn altijd mooi -, Emily. Alles goed, Hooks, ringing guitars, koortjes. Alles. En niks afgeraffeld. Rubs liedjes duren gemiddeld ergens tussen de drie en vier minuten. In wezen best lang maar voor dit soort liedjes weer precies goed. Het geeft ze even de tijd om onderweg te ademen. En ze nog beter te laten worden dan ze ook al geweest zouden zijn als ze, zeg, 2 minuut 38 hadden geduurd.
En alles mooi opgenomen ook nog, lekker huiskamersfeertje. Logisch want alles opgenomen in de huiskamer van Joey Rubbish, ‘the multi-talented king of rock & roll’, zoals ie hier genoemd wordt. Want hij speelde ook nog eens zo ongeveer in zijn eentje de hele plaat vol. In die zin is Impossible Dream een echte soloplaat.
Zoals onze onderbuurman René van Forever Changes en wij met enige regelmaat tegen elkaar riepen de laatste maanden als ie weer eens door onze winkels schalde, er staat echt geen slecht nummer op deze plaat hè?
Als je dit jaar 1 plaat wilt kopen met louter hits die geen echte hits waren maar het wel hadden kunnen zijn, doe dan deze. Als je em kunt vinden tenminste. Oplage persing 1: 200 stuks, oplage persing 2: 300 stuks

Beluister Impossible Dream via Bandcamp

Beluister Impossible Dream op Spotify

Advertenties

#5 A Giant Dog – Toy (Merge Records)

december 27, 2017

toyTja, wat moeten we nog over deze band uit Austin Texas vertellen, ze eindigden vorig jaar op de 2e plaats in onze eindrangschikking en ze speelden zo rond die tijd ook nog even Vera plat. Het zijn in ieder geval bezige baasjes, want zangeres Sabrina Ellis en zanger/gitarist Andrew Cashen maakten met hun andere band Sweet Spirit ook dit jaar weer een plaat en nu dus direct ook weer een AGD plaat (gestoken in al net zo’n afzichtelijke hoes als de vorige). Vorig jaar dus #2, dit jaar #5, maar dat wil niet zeggen dat de nieuwe minder is. Helemaal niet zelfs, er staan misschien nog wel meer hits op. Hooguit een beetje extra toeters en bellen, met strijkers en synths enzo, maar dat is niet zo vreemd als je bedenkt dat ELO een grote AGD fave is. Naast the Sparks natuurlijk, van wie hier het geweldige Angst In My Pants gecovered wordt. Dertien popsongs in punkjas met een fikse glamsaus zoals je het bijna nergens hoort, een uit duizenden herkenbaar geluid, en mogen ze maar net zo doorgaan dan staan ze volgend jaar weer in de top 10.

Beluister de plaat bij Spotify

Beluister de plaat bij Bandcamp

 

# 14 Warm Soda – I Don’t Wanna Grow Up (Castle Face / Fuzz City)

december 18, 2017

warm sodaAh, Matthew Melton. Wat een mannetje is dat. Em Warm Soda, wat een powerpop band was dat. Dit, de vierde en laatste en veruit beste Warm Soda plaat, is een soort culminatie van alles waar Melton zijn powerpop uitingen goed in waren. Nummers zo verschrikkelijk catchy dat ze nagenoeg allemaal wel op single hadden gekund. ‘It’s easily the group’s best album, with almost every song sounding like a lost gem from the golden era of power pop’ (All Music Guide). Vervuld van een soort nostalgie naar ‘vroeger’, ‘jong zijn’, ‘verliefd zijn’. Dat soort dingen. Zoals Melton in het eerste nummer zingt, ‘young in your heart’, probeer het altijd of in elk geval zo lang mogelijk te blijven. Of zing met het titelnummer ‘I don’t wanna grow up’.  Alle liedjes gaan ook over ‘de liefde’. Het heeft misschien iets meelijwekkends maar aan de andere kant, als het zo goed wordt verwoord en muzikaal wordt vormgegeven als hier, what the hell can probably be wrong with that? Alles ook lekker geproduceerd op een manier die All Music omschrijft als ‘straddlng the line between lo-fi and AM radio-readiness perfectly.’ Met een lekker, beetje gruizig laagje middengolfradio stof op de sound. En het intro van een nummer als Don’t Stop Now had ook het intro van een jaren ’70 Raspberries hit kunnen zijn. Maar zoals we al vermeldden hierboven, wat ons betreft had bijna elk nummer op deze plaat een hit kunnen zijn. Kortste nummer 2.01, langste nummer 2.47. In ons universum was ook elk nummer een hit in 2017. En is deze lp een klassieker in de dop.
(het ‘clipje’ hieronder is niet eens het beste nummer maar wel het enige nummer te vinden op YT)

Beluister I Don’t Want To Grow Up op Spotify.

 

#28 Mrs. Magician – Bermuda (Swami Records)

december 4, 2016

mrsBandnaam, titel en hoesontwerp geven niet direct veel weg over het hoe en wat van deze plaat. Maar trouwe volgers van onze jaarlijst herinneren zich misschien een Mrs. Magician plaat die op #12 eindigde in 2012 en jawel, het is dezelfde band uit San Diego die maar liefst 4 jaar deed over die altijd moeilijke tweede. Volgens de mannen van traumahelikopter de leukste band die ze dit jaar zagen op SXSW. Powerpop jaren ’70 stijl, met een been in de sixties garage en het andere in het hier en nu, niet zo ver van wat Nada Surf en Fountains of Wayne doen. Dit jaar een van die platen die we in de winkel heel vaak opzetten als we aan wat ongecompliceerde vrolijkheid met een stevige bite toe waren.

Beluister de plaat op Spotify

of hier bij Bandcamp

en hier een fraai stukje low budget horror op Youtube

# 7 Afterpartees – Glitter Lizard

december 25, 2015

aferpartees

Eerlijk is eerlijk, een geheel objectieve kijk op deze plaat hebben we niet natuurlijk. Maar even eerlijk kunnen we zeggen dat we het langspeeldebuut van onze Limburgse vrienden de eerste maanden vele honderden keren gedraaid hebben zonder dat ie ook maar één keer verveelde. En dat is best bijzonder voor een band die in eerste instantie meer geschikt lijkt voor een stel 45 toeren singles. Glitter Lizard is een rondgang langs allerlei hoekjes en gaatjes van het powerpop koninkrijk. De wereld van een stel enthousiaste twintigers vertaald in goeie liedjes, gezongen door een zanger met net de juiste sneer in de stem en met overal doorheen dartelende gitaarlijntjes. En met een stel enorme hits: First/Last. Girls Like That. Candy Color Wearin’ Weirdo’s (geschreven voor Willem Kolvoort’s mooie Where The Candybeetle Dwells project) Lilly. Vooral Lilly. Een rockopera in powerpop verpakking. Bijna. Alles bij elkaar dikke pret voor de oren, deze lp van de leukste live band van Nederland.

Beluister Glitter Lizard op Spotify.

Girls Like You

Lilly live bij 3FM

Niet op de lp maar wel mooi, hun cover van Taylor Swift’s Shake It Off.

#8 Warm Soda – Symbolic Dream (Castle Face)

december 24, 2015

warmMatthew Melton is op zijn soloplaten meest in het lo-fi garagerock / psychpop genre bezig, met zijn band Warm Soda is het pure powerpop. Warm Soda oogt een beetje als een samengeraapt zootje, en dat is het ook: sinds Melton zich in Austin, Texas gevestigd heeft leent hij zijn bandleden van lokale bands, waaronder de lang niet misselijke metalband Sweat Lodge. Warm Soda klopte met hun debuut al eens aan de deur van onze Top 31, en met hun derde snellen ze dus de Top 10 binnen. Niet dat het recept veranderd is: 12 tracks ruim binnen het half uur, supersimpele popsongs zonder toeters en bellen, maar allemaal met verslavende hooks en pittig gitaarwerk. Zo gespeeld en opgenomen dat het live precies zo uitgevoerd kan worden, wat ze dus ook dit jaar weer tot groot genoegen deden in de lokale rockhal. Een plaat die zo klinkt als de hoes belooft: een lekkere burger met friet en ketchup en een beker zoete frisdrank ernaast. Geen wonder dat Burger Records de plaat op cassette wilde uitbrengen. En o ja, de Afterpartees zijn fan.

Symbolic Dream is niet te beluisteren op Spotify en Bandcamp, maar de steam bij Soundcloud via Stereogum werkt nog

Lekkere retro video:

 

# 22 The Connection – labor of love (Rum Bar Records)

december 10, 2015

connectionHet was een goed jaar voor platen die rock & roll vooral als een opwindend feest zien. Dit was één van de hoogtepunten in die hoek. Geproduceerd door Andy Shernoff, van de legendarische Dictators, leveren ze een plaat af die niet alleen geïnspireerd lijkt door al het goeds dat de net-niet-punk-genoeg-om-punk-te-heten muziek uit het midden van de jaren ’70 opleverde maar ook kan wedijveren met het beste uit die tijd. We noemen Stiff Records, Nick Lowe, Flamin’ Groovies bijvoorbeeld. En hoor hoe die eerste tonen van het titelnummer gelijk een mooi eerbetoon lijken aan I’m Stranded van The Saints. En de gitaren van So Easy doen dan weer aan The Stones denken. Partytime deluxe vormgegeven in liedjes van drie minuten. Tien stuks in 30 minuten, precies zoals het hoort. A winner!

Luister Labor Of Love op Bandcamp of op Spotify.